Lata międzywojenne w Podbużu to okres zmierzchu spółki barona Jana Liebiga. Należące do niej dobra przejęte zostały przez górnośląską spółkę akcyjną „Godulla” z Chebzia. Nastąpiło to prawdopodobnie na przełomie lat 1929-1930.

Spółka „Godulla” założona została 19 stycznia 1922 roku w Chebziu na Górnym Śląsku. Powstała prawdopodobnie w wyniku przekształcenia firmy „Zakłady Hr. Schaffgotsch Tow. z o. p.” z Gliwic. Tym samych wnioskować należy, że majątek spółki powstał dzięki sukcesowi gospodarczemu hr. Karola Godulli, zwanego „geniuszem”, „królem cynku” i „królem węgla”.

„Godulla” S.A. zajmowała się głównie wydobywaniem węgla kamiennego. Zarządzała obszarem górniczym o wielkości ponad 75 mln m² i posiadała udziały w 12 innych kopalniach. Powierzchnia nad kopalniami była jej własnością w znacznej większości. Całość dóbr podzielona była na dwa kompleksy. Pierwszy leżał w ośrodku górnośląskiego zagłębia centralnego. Tworzyły go trzy kopalnie: „Gothard” w Orzegowie (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej), „Paulus” w Chebziu (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej) i „Lithandra” pod Nowym Bytomiem (obecnie dzielnica Rudy Śląskiej). Dodatkowo w Orzegowie, obecnej dzielnicy Rudy Śląskiej spółka posiadała koksownię i fabrykę benzolu „Gothard”. W zagłębiu centralnym leżały również dobra rycerskie należące do niej: Orzegów i Czarny Las. Drugi zwarty kompleks tworzyły dobra rycerskie: Paniowy, Paniówki, Chudów i Bujaków, których podziemne złoża węglowe miały być eksploatowane w przyszłości. W Paniowach znajdowała się większa gorzelnia. Lasy należące do spółki na obszarze Górnego Śląska skonsolidowane były pod nazwą „Górnośląskie” Lasy". „Godulla” S.A. należała do firmy „Robur” Sp. z o. p., koncernu handlowego górnośląskich kopalń węgla w Katowicach.

Szyld znajdujący się na budynku Nadleśnictwa w Podbużu.
Na przełomie lat 1929-1930 spółka „Godulla” nabyła część majątku spółki barona Jana Liebiga. Były to dobra (lasy wraz z infrastrukturą): Podbuż, Majdan i Borynia, którymi zarządzała wraz z Górnośląskim Towarzystwem Akcyjnym dla Przemysłu Drzewnego. Siedzibą zarządu był Sambor. Ówczesnym dyrektorem lasów był Jan Szreders. Obszar obejmował około 35000 ha. „Godulla” S.A. posiadała również własne tartaki w miejscowościach: Synowódzko Wyżne, Turka, Rybnik i Podbuż. Roczna eksploatacja drewna to około 100000 m³.

Pracownicy spółki z Podbuża i okolicy.
Firma „Godulla” zatrudniała wielu mieszkańców Podbuża i okolicy do prac leśnych. Stworzyła strukturę zarządzania lasami przypominającą obecnie znaną z „Lasów Państwowych”. Nadleśnictwo „Godulla” S.A. w Podbużu usytuowane było w sąsiedztwie ówczesnego parku. Leśniczówki mieściły się m.in. w Zarębanym (koło Podbuża) i Buchowie (koło Opaki). Spółka sprowadziła również do Podbuża wielu wykształconych pracowników, którzy zazwyczaj pełnili funkcje specjalistyczne lub kierownicze, a w tym m.in. obejmowali stanowiska nadleśniczych. W latach 30-tych XX w. pracownicy leśni spółki wozili do Chebzia transportem kolejowym żywe sarny w celu wymiany genetycznej.

Leśniczówka w Zarębanem oraz jej mieszkańcy.
Brak jest natomiast sprawdzonych informacji dotyczących działalności spółki w okresie II wojny światowej. Z przekazów ustnych wynika, że mogła funkcjonować jeszcze pod koniec 1944 r., a jej kres nastąpił wraz z zajęciem Podbuża przez Armię Czerwoną.